Snoeien buiten, ontspullen binnen. Less is more.

Vandaag is weer zo’n dag waarop ik niet veel tijd wil besteden aan uitgebreid koken. De tuin vroeg om aandacht: snoeien, ruimen, winterklaar maken. Terwijl ik bezig was, dacht ik ondertussen aan een blog die ik wil schrijven. Onderwerpen genoeg, maar vandaag koppel ik het gewoon aan wat ik doe in en om huis.

Als ik eenmaal begin, zit ik meteen in de flow en dan kan ik niet stoppen. Ik vind het heerlijk om te doen en ik weet precies wat ik graag gedaan wil hebben voordat ik de klus afsluit. Zo help ik soms ook bij anderen: een huis ordenen, restylen met spullen die er al zijn, vooral opruimen en alles een vaste plek geven. Een opgeruimd huis — en een opgeruimde tuin — is een opgeruimd hoofd. Je hoeft er niet meer over na te denken. Case Closed.

En eigenlijk ben ik de laatste weken ook binnenshuis aan het snoeien. Tussen de bedrijven door ben ik aan het ontspullen: dingen naar de kringloop brengen, anderen blij maken met spullen die ik zelf niet meer gebruik. Het besef dat ik best leuke dingen in huis heb, maar dat ze niet allemaal meer bij me passen. Naarmate ik ouder word, merk ik dat ik meer richting less is more ga. Mijn smaak verandert, en dan hoort er soms bij dat je eerst afscheid neemt van wat geen functie meer heeft, voordat er iets nieuws mag komen. Of gewoon wegdoen en er niets voor terug. Een bos bloemen in een vaas kan soms meer doen dan tien decoraties bij elkaar. Ontspullen doet iets magisch met je: je huis wordt lichter, je hoofd rustiger, je dag overzichtelijker.

Door al dat buitenwerk én binnenwerk had ik trek in een goed gevuld bord warm eten. Op zulke dagen kies ik voor eenpansgerechten: alles in één pan, simpel, snel, voedend en klaar. Vandaag had ik rodekool op voorraad in de vriezer, net als een portie volkorenpasta. Samen met kippengehakt, een uitje, knoflook en kruiden werd het een heerlijk maaltje. Buikje gevuld, en ik kan er de hele middag tegenaan.

Misschien vind jij die combinatie vreemd, of heb je er nooit aan gedacht. Maar het is echt het proberen waard. Us beppe sei altyd: bist in fremde fretter. Mijn grootmoeder zei altijd: je bent een vreemde eter. En misschien is dat zo — maar ik probeer graag combi’s uit en wonderwel smaakt het vaak boven verwachting.

Ik hou van eenpansgerechten: makkelijk, voedend en alle stoffen die mijn lichaam nodig heeft zitten erin verwerkt. Krijg ik eters, dan maak ik er natuurlijk veel meer werk van. De meeste mensen die bij mij komen eten lusten alles, en dan is het superleuk om de tafel te vullen met verantwoorde gerechtjes. Maar op dagen zoals vandaag past eenvoud het beste: iets warms, iets makkelijks, iets dat klopt bij hoe mijn dag loopt. En soms is eten precies zoals het leven: less is more. Met weinig ingrediënten kun je iets heerlijks maken dat in al zijn eenvoud gewoon klopt.

Ruimte buiten, ruimte binnen, ruimte in mijn hoofd. Dat is mijn soort dag 😉