Het Tuskentrochje en haar variaties
Ik vind een plak koek bij de thee heerlijk op z’n tijd. Maar als je de afgelopen jaren al vele kilo’s van je lichaamsgewicht hebt weggegeten, wil je ze niet meer terug door suikers te gaan snoepen. En daarnaast heb ik lieve mensen om me heen, een vriendin, cursisten, kennissen, die suikerziekte hebben. Dan wil je niet iets voorschotelen dat vol zit met suiker of honing.
Daarom ben ik heel bewust bezig om toegevoegde suikers minimaal te gebruiken. En dat heeft me aan het experimenteren gezet: fruit, kruiden, bloem… maar zonder eieren, zonder vetten, zonder suikers. Gewoon kijken wat er gebeurt als ik het super eenvoudig houd.
Het resultaat? Een serie koek die allemaal net even anders smaken, maar één ding gemeen hebben: ze worden niet kurkdroog. Juist omdat ik geen eieren gebruik, die normaal een bindende werking hebben, en omdat ik veel fruit toevoeg, zoals cranberry’s, krenten, appel of citrus, blijft de koek wat “natter”. Een beetje sappig. Een beetje anders dan anders.
Het is het Tuskentrochje, het tussendoortje, dat je eet omdat je zin hebt in iets lekkers, maar niet in schuldgevoel. En voor de niet‑Friezen onder ons: koek spreek je uit als “koeoeke”.
Koek dat je kunt delen met mensen die bewust eten, met mensen die geen suiker mogen, of gewoon met jezelf op een moment dat je iets huiselijks en gezelligs wilt. En wat denk je van het, net als ontbijtkoek, besmeren met boter naar smaak?
En dan is er nog iets. Een gedachte die ik heb over de aristocratische kant van de samenleving. Over wat je ziet in kostuumdrama’s op tv: vrouwen met titels, maar vooral vrouwen met karakter.
Daarom krijgen mijn Tuskentrochjes verschillende aristocratische titels, zoals De Freule, De Hertogin en nog een paar. Niet omdat ze chic moeten zijn, maar omdat elke titel een sfeer en een persoonlijkheid vertegenwoordigt.
Toegankelijk. Fris. Elegant met pit. Luxe.
En eerlijk gezegd: die variatie zie ik ook terug bij de mensen die ik begeleid, vrouwen én mannen. De één wat afwachtend, de ander doortastend, soms onzeker, soms vastberaden. Iedereen met een eigen verhaal, een eigen tempo, een eigen doel.
Zo krijgt iedere de koek een eigen titel die past bij de smaak én bij de diversiteit van de mensen die ze misschien gaan eten. Een kleine ode aan alle types, alle karakters, alle levens.
Wie van natte koek houdt, zit goed. Wie van droge koek houdt, misschien iets minder.
Voor mij, als theeleut en gezelligheidsmens die graag iets serveert bij thee of koffie, geldt maar één ding: nu kan ik heerlijk snoepen zonder dat ik me zorgen hoef te maken over of het wel of niet goed is voor mijn lichaam en zonder mijn voedingsbalans in disbalans te brengen 😉
En de dames… die staan al klaar in de coulissen.
Binnenkort verschijnen ze op de receptenpagina.
