Als de dag een beetje loom is

Soms heb je van die dagen waarop je niet zoveel doet maar toch moe bent. Alles gaat net wat langzamer, je hoofd start rustig op, en je merkt dat je nergens echt zin in hebt.

Het zijn van die dagen waarop je een beetje door de tijd heen beweegt. Je doet wat kleine dingen, je rommelt wat, je hangt wat rond, maar er zit geen echte lijn in. En aan het einde van de dag voelt het soms alsof je weinig hebt gedaan, alsof het een beetje een verloren dag was, terwijl je lichaam blijkbaar toch ergens mee bezig was zonder dat jij het doorhad.

Ik vind dat soort dagen eigenlijk best bijzonder. Ze laten zien dat rust niet altijd voelt als rust. Soms is het gewoon een dag die niet vraagt om plannen of inspiratie. Een dag die je niet hoeft te vullen maar mag zijn zoals hij is, zonder dat je er iets van moet maken. En misschien is dat wel precies de bedoeling: niets doen is iets doen, zodat je later weer iets kun doen.

En juist op dit soort dagen is het fijn om je eten eenvoudig te houden. Een soepje, een volkorenbroodje, een kom yoghurt met fruit, een pastasalade, iets eenvoudigs dat niet veel inspanning vraagt, maar wel iets dat je lichaam voedt. Want ook als je loom bent, heeft je lijf de basis nodig: de stoffen die je helpen om stabiel te blijven, om te kunnen schrijven, om je proces niet te onderbreken. Eenvoudig eten kan nog steeds precies goed zijn, zolang het je lichaam geeft wat het nodig heeft.

Misschien is dat wel het mooie van dit soort dagen: ze halen de druk eraf. En juist dan helpt de variatiegids je om toch de basis binnen te krijgen, zonder dat het ingewikkeld wordt. Een lome dag vraagt niet om grote plannen, maar je lichaam heeft wél de stoffen nodig die je stabiel houden. Met de variatiegids van “Ik val af want ik schrijf” kies je iets eenvoudigs uit de basis, brood, zuivel, fruit, groenten, vlees, een soepie of iets koels, precies genoeg om je lijf te voeden terwijl jij rustig of lui door de dag heen beweegt. Zo blijft je inwendige mens tevreden en je energie op peil.